Łysienie plackowate jest powszechną chorobą autoimmunologiczną, która dotyka skórę głowy. Naukowcy nie ustalili jeszcze dokładnej przyczyny tego schorzenia, ale uważają, że jest ono prawdopodobnie związane z genetyką. Ogólnie rzecz biorąc, łysienie plackowate występuje częściej u kobiet. Łysienie plackowate, zwykle w postaci plam o średnicy około jednego mm. Nowo wyrzucone włosy mają biały kolor, a stan ten może objawiać się jako tymczasowe lub trwałe wyłysienie.

Łysienie plackowate występuje nawet u nastolatków i młodych dorosłych. Może dotyczyć paznokci u rąk i nóg. Paznokcie często stają się wżarte, przypominają papier ścierny i stają się łamliwe. Łysienie zazwyczaj zaczyna się od plam o długości od jednego do czterech centymetrów i może pojawić się również na brwiach, pachach, nogach lub włosach łonowych. W rzadkich przypadkach mogą pojawić się wżery na paznokciach. W ciężkich przypadkach utrata włosów może prowadzić do całkowitej utraty włosów, co zwykle następuje w ciągu sześciu miesięcy. Jeśli dotknięta jest tylko skóra głowy, mówi się o łysieniu całkowitym.

Zdiagnozowanie łysienia plackowatego

Łysienie plackowate może dotyczyć 2% populacji i może wystąpić w każdym wieku. Może być wywołane przez stres, depresję, zażywanie dużej ilości lekarstw. Może być również spowodowane przez predyspozycje genetyczne. Nie jest znane lekarstwo na łysienie plackowate, ale najlepiej jest zapobiegać od razu po zdiagnozowaniu. Ważne jest, by pamiętać, że łysienie plackowate nie jest zaraźliwe i nie są znane żadne mutacje genetyczne, które mogą je wywołać.